My Merry Morning

We hebben enorm veel geluk gehad met het weer! De temperatuur lag elke dag tussen de 22 en 27 graden met een uitschieter naar 38 graden. Op die dag dat het zo heet was heeft Nori lekker in een teiltje met water gebadderd. Echt schattig om te zien. 
Joost en Sam kwamen nog langs voordat zij zelf op vakantie gingen en die avond hebben we geBBQt. Dan is het vakantiegevoel voor mij wel echt compleet hoor als de barbeque aangaat haha! 
Daan en Rens schoven tijdens het eten ook aan. Het was gezellig om zo spontaan weer eens met zijn allen bij elkaar te zijn :)
Nori is ook mee geweest naar het strand en daar mocht ze voor het eerst loslopen. Dat ging goed, behalve dat ze mensen zo leuk vindt dat ze als een malle achter iedereen aan rent. En dan ook met hen mee blijft lopen alsof dat haar baasjes zijn haha! Ik heb dus ook aan mijn conditie gewerkt door constant achter haar aan de rennen haha. 
Papa en Nikkie gaan in het weekend vaak uitgebreid borrelen en dan is dat ook direct hun avondmaaltijd. Ik vind dat een leuk idee en in de vakantie hebben we het ook een aantal keer gedaan. Sowieso is het een prima oplossing voor wanneer je met het warme weer niet zoveel trek hebt, maar daarnaast ziet zo'n borrelplank er ook nog eens gezellig uit (en het was vooral ook heel erg lekker haha!). 

Fijn weekend allemaal! Xx

Een moodboard! Dat is lang geleden! Ineens had ik zin om er weer eentje te maken. Zoals ik al eerder vertelde is mijn leven sinds de komst van Nori best wel veranderd en dat heeft me aan het denken gezet. Maar ook vóór Nori was ik al aan het denken: wat wil ik aan mijn leven veranderen, om het positiever te maken voor mezelf. 

Ik zat namelijk best wel in een dip. Het ging allemaal prima, maar ik had wel het gevoel dat mijn leven een beetje aan mijn voorbij ging. Doordeweeks werken, daarna op de bank relaxen en op donderdag/vrijdag borrelen met collega's. In het weekend even de stad in, soms ergens lunchen, soms afspreken met een vriendin, of met Maikel wat doen. Gewoon prima maar het voelt alsof ik op de automatische piloot leef en niet echt iets voor mezelf heb. Vroeger had ik altijd kleine doelen en hobbies: bloggen, tekenen,  sporten, een vakantie uitzoeken. Maar het laatste jaar heb ik in geen van die dingen echt zin gehad. Ik ben vooral heel erg moe, de hele tijd. 

Deels denk ik dat ik erg toe ben aan vakantie (wat gelukkig over een week begint). Dan kan ik even weg gaan van alles en hopelijk ontspannen. Maar in deze vakantie zijn we maar één week echt weg, en de tweede week zijn we weer thuis. Ik houd van thuis lekker rommelen, maar ik ben bang dat ik snel weer teveel ga nadenken over dingen. Als het namelijk slecht gaat met iemand in mijn omgeving, dan ga ik daar helemaal in op. Ik ben daar dan in mijn hoofd continu mee bezig. 'Doe ik wel genoeg om hem/haar te steunen?' 'Moet ik misschien nu alweer een appje sturen om te vragen hoe het gaat?' 'Wat als ik er niet voor diegene kan zijn op de manier dat van me wordt verlangt?' 'Ik ben zo moe en heb er eigenlijk geen kracht/zin voor, maar dit gaat niet om mij, je moet er zijn voor die persoon'

Ik kan er moeilijk mee omgaan en raak vervolgens in de stress en wordt daarvan weer heel erg moe. 

Aan deze gedachten kan ik niks aan doen (op dit moment) en ik kan het ook niet tegenhouden. Sowieso ben ik erg gevoelig voor de stemmingen van andere mensen. Daar kan ik helemaal depri van raken of angstig. Dat, in combinatie met de hoge werkdruk, eist nu langzaam zijn tol waardoor ik me steeds moeilijker tot dingen kan zetten. Van koken, tot de was draaien tot de deur uit gaan. 

Voordat ik echt in een diep gat stort is het dus tijd om hier wat aan te gaan doen. Dit weekend werd ik ineens ziek en kwam ik tussen de vele uren slapen door tot de conclusie dat ik toch weer meer bij mezelf moet proberen te blijven. Het risico dat ik dan mensen teleurstel en kan verliezen maakt mij bang, maar er moet een balans komen in mijn gedachten. Niet meer de hele tijd alleen maar aan het welzijn en de meningen van andere mensen denken. Alleen al door dit te typen voel ik me egoïstisch haha😅.

In plaats van te leven naar hoe ik denk dat ik pas bij het leven van andere mensen, ga ik deze zomer leven op de manier dat ik mij het prettigste voel. 

🌞🌞🌞🌞🌞

3. Wanneer je in je mand wilt liggen maar ook wilt eten 😅

4. Proberen om Maikel's gezicht te pletten. 
5. Als de 10 minuten wandelen erop zitten en we zijn nog niet thuis, dan dragen we haar het laatste stuk. Dan blijft ze altijd rustig in onze armen liggen. 

6. Ze wandelt als een echte dame met een attitude haha!
7. Middagdutje met Appie de Alpaca.

8. Zo ontspannen dat je bijna je mand uit rolt haha. 
Zoals ik al zei in de vorige post is ons leven best wel veranderd sinds de komst van Nori. Tijd voor onszelf is er bijna niet meer, maar toch vind ik dat niet heel erg. De dag begint vroeg, maar je haalt er ook veel uit. Een positieve verandering voor mij is dat ik niet meer de dag start met het scrollen op mijn telefoon, maar met een korte wandeling met Nori. Ik merk dat ik dan mijn dag fitter begin dan wanneer ik blijf snoozen. Je moet er ook wel echt uit want je weet dat ze anders in haar bench plast haha. 

We hebben wel een paar zware dagen gehad. Dagen waarin ze totaal onhandelbaar was. Enorm druk en niet willen eten, naast de pads plassen en janken in de bench.... Toen hadden we er zo weinig plezier in dat we ons echt afvroegen waar we in godsnaam aan waren begonnen. Maar het bleek dat we gewoon te krampachtig waren. We wilden te snel dat het allemaal goed ging. En dat is niet realistisch. Nu hebben we de verwachtingen los gelaten en dat geeft zoveel rust. Zindelijk worden komt vanzelf, net als het eten van de aanbevolen hoeveelheid brokjes. Ook bleek gisteren bij onze eerste puppycursus dat Nori nog niet genoeg rust krijgt op een dag. Ze moet echt 20 uur slapen om alle prikkels te verwerken. Vooral als er visite is geweest. Dus nu hebben we ons schema wat aangepast en laten haar lekker veel slapen. Het blijkt dat ze dat ook echt nodig heeft want elke keer ligt ze als een blok te slapen. 

Het kost veel tijd en geduld, maar ik heb alle vertrouwen dat het goed gaat komen :) En ik kijk uit naar alle leuke dingen die we met haar kunnen gaan doen als ze wat ouder en groter is. 

Fijne avond allemaal! Xx

De eerste nacht in de bench ging heel goed! Ze werd 1x wakker rond 1 uur 's nachts en daarna heeft ze netjes doorgeslapen tot 6 uur. Ook gisterennacht ging het heel goed. 

Het leven met Nori is wel heel erg wennen. Voor ons, want je hele dag draait om haar, maar ook voor onze kat Indy. Die kijkt nog van een afstandje toe naar de soms erg drukke pluisbol waar ze de aandacht ineens mee moet delen. Ik heb er wel alle vertrouwen in dat het samenwonen van deze twee goed gaat komen. Indy valt Nori namelijk niet aan en blaast alleen als Nori te ver gaat, bijvoorbeeld door aan Indy's staart te zitten of tegen hem aan te lopen. Als Nori rustig is dan komt Indy kijken en ruikt af en toe even aan haar. Ik vind dat al heel wat 😊

Naast alle leuke speelmomentjes en de schattigheid als ze op ons schoot of in de bench slaapt, zijn er ook nog een aantal dingen die wat minder gaan (wat logisch is). Zo is Nori totaal niet geïnteresseerd in het eten van haar brokjes. Het kost haar veel moeite om de brokjes door de midden te kauwen. Wat gek is want bij de fokkers had ze wel veel eetlust en ging dat allemaal goed. Hopelijk is het gewoon nog wat stress van het eten zonder haar vijf broertjes en zusjes. 

Daarnaast is het een hele klus om haar zindelijk te maken. We proberen continue op haar te letten en als we zien dat ze een plasje moet doen, proberen we haar op tijd op te tillen en buiten te zetten. Maar Nori is snel, en als je 2 seconden niet kijkt dan ligt er ineens een plasje in de woonkamer haha. 

Het telkens optillen als we denken dat ze moet is voor haar denk ik ook stressvol. Vooral omdat ze ook vaak wordt opgetild bij loos alarm. Elke keer als we haar buiten zetten dan doet ze niks, tijdens het wandelen ook niet. Maar zodra we binnenstappen dan wilt ze meteen op de woonkamervloer haar behoefte doen. Dan komen wij weer aan gerent om haar op te tillen terwijl het plasje er dan al ligt...En als we haar dan weer buiten zetten (ook bij loos alarm) dan slaat dat eigenlijk nergens op. Zo snapt zij er natuurlijk ook niks meer van. 

Daarom gaan we nu proberen om met Puppypads te werken. Die leggen we in de woonkamer op de plekken waar ze plasjes doet, totdat ze alleen nog maar op de pads gaat. En als ze dan gewend is aan het gebruik van de pads, dan gaan we die langzaam afbouwen en naar de deur verplaatsen. Hopelijk brengt dat voor ons beide meer rust 😊

Het is dus een hele uitdaging, maar ik denk later leuk om terug te lezen hoe het opvoeden is verlopen ;) 

Tot de volgende update!~